مطالب منتشر شده در وبلاگ
هیچوقت ثقیل گویی رو عیب نمی دونستم و هربار به هم سنوسالام که در اعتراض به ثقیل صحبت کردن من خروج کرده بودند:)) میگفتم روی عمق میشه پل زد ولی اونوقت دیگه نمیشه ادعا کرد که یه دره ی عمیقو پشت سر گذاشتیم.
ولی این روزا تو جلسات مشاوره ی اون نهادی که باهاشون کار میکنم و در مواجهه با مادرهایی که اکثرا سواد زیر دیپلم دارن و مادرهای بشدت کافی ای هستند ، تاکید میکنم بشدت کافی اند ، از ثقیل گویی خودم بدم میاد و احساس ضعف میکنم.
چون ارتباط نمیگیرن و من کلافه میشم و خسته و خسته...
حال چه کنم ای بلاگفایی های همه چیز دان؟
پ ن: ناراحت:((