مطالب منتشر شده در وبلاگ
این روزها شلوغ ترین روزهای سال است ...
فکر کردن برای قاصد موقع غلطیدن توی رختخواب ، امتحان ، پروژه ،کارگاه ، اردوی جهادی ، جلسه ، مصاحبه های کرونا، آخری ش هم تماس فائزه بود ، خیال میکردم باید خودم را برای یک نع بزرگ آماده کنم و بگویم من با فلانمجموعه کار نمیکنم عزیزم!
اما پیشنهادش چیز تازه ای بود و پول...
میدانی لپ گلی جان؟
هیچ آدمی از اولش معلق بدنیا نمی آید. یعنی هیچ مامایی وقتی دارد میزند پشت بچه ی تازه متولد شده ، و می پوشاندش لای ملحفه ،به مادر آن بچه نمی گوید: تبریک میگم یه دخدر ناز معلق بدنیا آوردین! یا حالا یک پسر کاکل زری...
اما از یک جایی به بعد تعلیق ، انتخاب ناگریز ما میشود!
هیچکس هم پیشنهاد یک شغل نون و آبدار را به آرزوهای بعید نفروخته که من دومی اش باشم.
انگار تئوری بابایی مثل پتک میخورد پس کله ام که «دختر باید استقلال مالی داشته باشه بابا»
من اینطوری بزرگ شدم لپ گلی !
حالا هنوز حرفی برای گفتن مانده؟