مطالب منتشر شده در وبلاگ
درد آورترین سکانس مشترکم با آدم هایی که عمیقا نسبت به من خوش بین اند ، آنوقت هایی ست که میگویند :« دعا کن ساجده! تو دلت پاکه...»
.
.
مرا می برند وسط کریهی روحم ، زیر سایه ی ستاری تو ، درست روبروی شرم نخ نمای دخترانه ام، رها می کنند و می روند!
.
.
لعنتی ها.... چه اصراری دارید به تکرار این سکانس جانکاه؟!
پ ن : برای بابای رفیقمون یه حمد شفا میخونین؟