رُزتــــــا...

محمد حسن شهسواری چند خطی درباره ی دخترها نوشته بود که عجیب به دلم نشست ، اگرچه معتقدم هیچ مردی بلدچیِ ادبیات تحسین و تحقیر دختران نیست...

نوشته بود :

هیچ‌کس به‌اندازهٔ دختری باهوش تنها نمی‌ماند!
بس که خود را از موهبت فریب‌خوردن محروم کرده است. 
راه بسیار مؤثری که دختر باهوش می‌تواند از طریق آن تنها نماند (اگر بخواهد نماند) این است که راه اجدادش در دوران مادرتباری را طی کند؛ همراهش را بیابد و تربیتش کند.
غیر از دو راه پیشین (تنهایی و تربیت) تنها یک راه بسیار باریک می‌ماند؛ شانس قرار گرفتن بر سر همراهی که از مادری یگانه، رفتار با دختران باهوش را آموخته باشد یا در موارد بسیار استثنائی، همراه، خودآموخته باشد.
بله، می‌دانم. زیستن به طریق دختری باهوش بی‌نهایت سخت است!