مطالب منتشر شده در وبلاگ
در ادبیات عرفانی «بوسه» بهمعنای فیض و جذبه باطن است. حال اگر «بوسه» را در متنی غیرادبی و در بطن زندگی و روابطمان با دیگری بررسی کنیم، مگر «بوسه» چیزی جز آن جذبه آنی و ازدلبرآمده است که در یک لحظه تجلی مییابد و واسطه تجربه تمامِ دیگری از طریق تماس فیزیکی میشود؟
«بوسه» در متن غیرعرفانی و در همه مراودات و رابطههای تنانه ما هم همان فیض و جذبه باطن است؛ همانکه در اندکزمانی، ما را از چیزی که جانمان را آرام و قرار میدهد، لبریز و سرشار میکند.
پ ن : خب دیگه شبخی کرده گردالیا 🌃