مطالب منتشر شده در وبلاگ
احتمالا بزرگترین چیزی که میتوانم بعد از تجربه های کاری در مراکز مختلف به آن افتخار کنم ، پاتوی کفش دیگران نکردن و ادای همه چیز بلدهارا در نیاوردن است.
بارها بعد از رد کردن یک مراجع ، دوست و همکار دستشان را به علامت خاک بر سرت :) تکان دادند و آدم ها با لب و لوچه ی آویزان اتاق را ترک کرده اند.
با این حال هیچ چیز قدر ارجاع دادن به آدم های کاردرست تر در پرونده ام نیست که باعث رضایت درونی ام بشود.